اینترنت اشیا (Internet of Things - IoT) و هوش مصنوعی (Artificial Intelligence - AI) ارتباط عمیقی با هم دارند. سیستمهای IoT دادههای بزرگ (Big Data) تولید میکنند، در حالی که
ما در حال تماشای تکامل هیجانانگیز دو فناوری تحولآفرین هستیم: هوش مصنوعی (Artificial Intelligence - AI) و متاورس (Metaverse). توسعه متاورس و آینده آن به موضوع داغی بین حرفهایهای فناوری
ترکیب اینترنت اشیا (Internet of Things - IoT) با مراقبتهای سلامت روان، افقهای جدیدی را در مداخلات نوظهور برای سوءمصرف مواد باز کرده است. حسگرهای پوشیدنی و دستگاههای هوشمند در
حسگرهای اینترنت اشیا (IoT Sensors) با دو روش اصلی، یعنی اینترنت اشیا صنعتی (IIoT) و اینترنت اشیا پزشکی (IoMT)، زندگی و کسبوکارها را آسانتر کردهاند. همه ما میدانیم که حسگرها
در این مقاله، به بررسی حسگرهای مهم و کاربردی که میتوانند در پیادهسازی اینترنت اشیا (Internet of Things) استفاده شوند، میپردازیم. حسگرها ستون فقرات هر پروژه IoT هستند. آنها اطلاعات
حسگرها (Sensors) خیلی قبلتر از اینترنت و حتی خیلی پیشتر از اینترنت اشیا (Internet of Things - IoT) وجود داشتهاند. روزگاری قناریها در معادن زغالسنگ خطر را حس میکردند و
شاید عبارت "سیستمهای نهفته" یا همان "Embedded Systems" چیزی نباشد که هر روز بشنوید، اما این تکنولوژیهای کوچک و هوشمند در گوشهوکنار زندگی مدرن ما نفوذ کردهاند. سیستمهای نهفته، کامپیوترهای
وقتی به هوش مصنوعی (Artificial Intelligence - AI) فکر میکنیم، شاید تصاویری از رباتهای futuristic یا دستگاههای هوشمند به ذهنمان بیاید. اما پشت پرده این نوآوریها، تکنولوژی پیچیده و عمیقی
«همه دستگاهها باید بتونن تعامل کنن. اگه یه چیزی تعامل نکنه، خراب حساب میشه.» — اجتنابناپذیر، نوشته Kevin Kelly تو مقاله قبلیام، چرا لمس قدم مهم بعدی برای VR هست؟،
در پست قبلیام "راهحل IoT چطور واقعاً کار میکنه؟"، توضیح دادم که تقریباً هر سیستم اینترنت اشیا (IoT) به راهی برای اتصال سنسورها و دستگاهها به ابر (Cloud) نیاز داره