شاید تجربه شما از واقعیت افزوده (Augmented Reality - AR) فقط به شکار پوکمون در مسیر رفتوآمد یا قرار دادن دایناسورها روی مبلمان خانهتان محدود شده باشد. اما پتانسیل نوآوریهای
در این مقاله، به بررسی حسگرهای مهم و کاربردی که میتوانند در پیادهسازی اینترنت اشیا (Internet of Things) استفاده شوند، میپردازیم. حسگرها ستون فقرات هر پروژه IoT هستند. آنها اطلاعات
حسگرها (Sensors) خیلی قبلتر از اینترنت و حتی خیلی پیشتر از اینترنت اشیا (Internet of Things - IoT) وجود داشتهاند. روزگاری قناریها در معادن زغالسنگ خطر را حس میکردند و
شاید عبارت "سیستمهای نهفته" یا همان "Embedded Systems" چیزی نباشد که هر روز بشنوید، اما این تکنولوژیهای کوچک و هوشمند در گوشهوکنار زندگی مدرن ما نفوذ کردهاند. سیستمهای نهفته، کامپیوترهای
«همه دستگاهها باید بتونن تعامل کنن. اگه یه چیزی تعامل نکنه، خراب حساب میشه.» — اجتنابناپذیر، نوشته Kevin Kelly تو مقاله قبلیام، چرا لمس قدم مهم بعدی برای VR هست؟،
در پست قبلیام "راهحل IoT چطور واقعاً کار میکنه؟"، توضیح دادم که تقریباً هر سیستم اینترنت اشیا (IoT) به راهی برای اتصال سنسورها و دستگاهها به ابر (Cloud) نیاز داره
وقتی به Wearables یا ابزارهای پوشیدنی فکر میکنیم، معمولاً ذهنمان به سمت ردیابهای تناسب اندام و ساعتهای هوشمند میرود، اما این دستگاهها تواناییهای خیلی بیشتری دارند. از پایش بیماران در