گرچه بیشتر توجهها به اینترنت اشیا (Internet of Things یا IoT) معطوف به کاربردهای مصرفی آن مانند یخچالهای هوشمند یا کولرهای متصل بوده، اینترنت اشیا صنعتی (Industrial IoT یا IIoT)
اینترنت اشیا (Internet of Things یا IoT) به زبان ساده، شبکهای از دستگاههای متصل است که با حسگرهای تعبیهشده (Embedded Sensors) امکان ارتباط، تحلیل و اشتراکگذاری دادههای محیط اطراف را
در جلسات تجاری، اینترنت اشیا (IoT) بهعنوان یک تحولآفرین مورد تحسین قرار میگیرد، اما پشت درهای بسته، اغلب بهعنوان یک کابوس امنیتی شناخته میشود. IoT راههای جدیدی برای افزایش بهرهوری
اینترنت اشیا (Internet of Things) با اتصال میلیاردها دستگاه در سراسر جهان، زندگی روزمره و صنایع را متحول کرده است. اما این اتصال گسترده، چالشهای امنیتی بزرگی بهویژه باتنتهای IoT
اکتبر ماه آگاهی ملی امنیت سایبری (NCSAM) هست و چه زمانی بهتر از حالا برای حرف زدن درباره وضعیت فعلی امنیت سایبری اینترنت اشیا (IoT Cybersecurity)؟ دستگاههای IoT از بلندگوهای
امنیت IoT باید در اولویت باشه تا حالا، امنیت اینترنت اشیا (IoT Security) اولویت نبوده. بهجای اینکه بخشی جدانشدنی از هر سیستم IoT دیده بشه، امنیت اغلب یه فکر بعدی
تهدید تقلب سایبری (Cyber Fraud) امروزه واقعی و شایعه. هر روز میلیونها نفر تو سراسر دنیا قربانی جرایم سایبری (Cybercrime) میشن. این تعداد فقط با وابستگی بیشتر آدما به فناوری
پذیرش الزامات اصلی EU Cyber Resilience Act (CRA) مثل حفظ بهروزرسانیهای امن، شناسایی آسیبپذیریها، تهیه Software Bill of Materials (SBOM) و تضمین پیکربندی امن بهصورت پیشفرض—امنیت محصولاتی که دارای عناصر
مجرمان سایبری معمولاً سراغ کارگزاران داده، آژانسهای گزارش اعتباری، مؤسسات مالی و کارفرماها میرن تا شمارههای تأمین اجتماعی، اطلاعات حساب بانکی یا شمارههای بیمه پزشکی رو بدزدن. ولی چرا حالا
کارگاههای ساختمانی محیطهای پویایی هستن که مواد، ابزارها و ماشینآلات سنگین با ارزش میلیونها دلار توشون بدون حفاظ کافی در معرض سرقت (Theft)، تخریب (Vandalism) و دسترسی غیرمجاز قرار دارن.