اسکوترهای برقی (E-scooters)، دوچرخههای برقی (E-bikes)، دوچرخههای باری برقی (Cargo e-bikes) و سایر اشکال میکروموبیلیتی یا وسایل نقلیه برقی سبک (Light Electric Vehicles – LEVs)، امروزه در بیشتر خیابانهای شهرهای
در حال حاضر، بیش از ۲۰ دسته مختلف LTE وجود دارد. از مشخصات اولیه LTE که در سال ۲۰۰۸ منتشر شد تا دستههای جدیدی که به عنوان LTE Advanced شناخته
استقرار اینترنت اشیا صنعتی (IIoT) هنوز کاملاً از مرحلهی پرهیاهوی خود، شبیه به دوران غرب وحشی، خارج نشده است. ما جزایر عملکردی داریم، اما هنوز روی یک پارادایم مشترک و
در سال 2022، یک نظرسنجی جهانی از بیش از 2000 توسعهدهنده اینترنت اشیا (IoT) درباره بزرگترین مانع رشد IoT پرسید. قابلیت همکاری (Interoperability) سومین پاسخ رایج بود و 22 درصد
اندازه بازار صنعت ۴.۰ پیشبینی میشود از ۹۴.۴۲ میلیارد دلار در سال ۲۰۲۳ به ۲۴۱.۵۸ میلیارد دلار تا سال ۲۰۲۸ رشد کند. اما در مراحل اولیه، ۸۸ درصد از رهبران
Industrial IoT یا اینترنت اشیای صنعتی با یک مشکل "گلدیلاکس" روبهرو است. برای استقرارهای کوچک IoT، سرورهای آماده و استاندارد زیادی در بازار وجود دارد. در مقابل، شرکتهای بزرگ توانایی
آینده خودروهای برقی (Electric Vehicles یا EVs) هرگز به این اندازه روشن نبوده است. در حال حاضر، خودروهای برقی ۱۴ درصد از کل فروش خودرو در جهان را تشکیل میدهند.
هنگام راهاندازی و مدیریت یک مجموعه دستگاههای اینترنت اشیا (IoT)، یکی از مهمترین تصمیماتی که باید بگیرید، انتخاب نوع اتصال است. این انتخاب بر عمر باتری، موقعیت جغرافیایی دستگاهها و
یکی از چالشهای اصلی اینترنت اشیا (IoT) تأمین انرژی دستگاههای مستقر شده است. شبکههای سلولی سنتی برای دستگاههای محاسباتی شخصی طراحی شدهاند که کاربران میتوانند بهراحتی آنها را شارژ کنند.
وقتی صحبت از گزینههای LPWAN (شبکههای گسترده با توان پایین) برای کسبوکارهای اینترنت اشیا (IoT) میشود، دو فناوری برجسته به نامهای LTE-M و NB-IoT خودنمایی میکنند. با این حال، درک