تو بخش اول راهحل IoT چطور واقعاً کار میکنه؟، توضیح دادم که هر راهحل اینترنت اشیا (Internet of Things) چهار جزء اصلی داره: سنسورها/دستگاهها (Sensors/Devices)، اتصال (Connectivity)، پردازش دادهها (Data
وصل کردن اشیا به اینترنت، بدون شک، یکی از مهمترین بخشهای اینترنت اشیا (Internet of Things یا IoT) است. اما وقتی نوبت به انتخاب بهترین نوع اتصال شبکه برای یک
طبق یه مطالعه از Transforma Insights، تا آخر سال ۲۰۱۹، حدود ۷.۶ میلیارد دستگاه اینترنت اشیا (Internet of Things) فعال بودن و پیشبینی میشه که تا سال ۲۰۳۰ این عدد
وقتی تازه تو شرکت Leverege شروع به کار کردم، مدام میشنیدم که تیم توسعه درباره API حرف میزنن و فکر کردم بهتره بدونم این یعنی چی. پس API چیه؟ شاید
«اینترنت اشیا (Internet of Things) سیستمی از دستگاههای محاسباتی بههممرتبط، ماشینهای مکانیکی و دیجیتالی، اشیا، حیوانات یا آدمهاست که با شناسههای یکتا (Unique Identifiers) مجهز شدن و میتونن دادهها رو
تهدید تقلب سایبری (Cyber Fraud) امروزه واقعی و شایعه. هر روز میلیونها نفر تو سراسر دنیا قربانی جرایم سایبری (Cybercrime) میشن. این تعداد فقط با وابستگی بیشتر آدما به فناوری
تا حالا از Siri خواستی به کسی زنگ بزنه یا به Alexa گفتی آهنگ مورد علاقهات رو پخش کنه؟ این دستگاهها با اتصال به اینترنت و ارتباط با سیستمهای دیگه،
توی دنیای همیشه در حال تغییر هوش مصنوعی (Artificial Intelligence یا AI)، یه اصطلاح هست که هم پایه و اساسه و هم یه شگفتی به حساب میاد: شبکه عصبی (Neural
دستگاههای اینترنت اشیا (Internet of Things - IoT) تو خونهها و کسبوکارهای سراسر دنیا حسابی جا باز کردن. حالا این دستگاهها میتونن بخشی از استراتژی سلامت محل کار شما هم
پنلهای خورشیدی (Solar Panels) و سیستمهای باتری متصل بهشون، با اینکه تو بحثهای دولتی زیاد شنیده میشن و شاید قدیمی به نظر بیان، هنوز تو دنیای فناوری چیزای جدیدی هستن.










