حسگرهای اینترنت اشیا (IoT Sensors) با دو روش اصلی، یعنی اینترنت اشیا صنعتی (IIoT) و اینترنت اشیا پزشکی (IoMT)، زندگی و کسبوکارها را آسانتر کردهاند. همه ما میدانیم که حسگرها
در این مقاله، به بررسی حسگرهای مهم و کاربردی که میتوانند در پیادهسازی اینترنت اشیا (Internet of Things) استفاده شوند، میپردازیم. حسگرها ستون فقرات هر پروژه IoT هستند. آنها اطلاعات
حسگرها (Sensors) خیلی قبلتر از اینترنت و حتی خیلی پیشتر از اینترنت اشیا (Internet of Things - IoT) وجود داشتهاند. روزگاری قناریها در معادن زغالسنگ خطر را حس میکردند و
شاید عبارت "سیستمهای نهفته" یا همان "Embedded Systems" چیزی نباشد که هر روز بشنوید، اما این تکنولوژیهای کوچک و هوشمند در گوشهوکنار زندگی مدرن ما نفوذ کردهاند. سیستمهای نهفته، کامپیوترهای
وقتی به هوش مصنوعی (Artificial Intelligence - AI) فکر میکنیم، شاید تصاویری از رباتهای futuristic یا دستگاههای هوشمند به ذهنمان بیاید. اما پشت پرده این نوآوریها، تکنولوژی پیچیده و عمیقی
«همه دستگاهها باید بتونن تعامل کنن. اگه یه چیزی تعامل نکنه، خراب حساب میشه.» — اجتنابناپذیر، نوشته Kevin Kelly تو مقاله قبلیام، چرا لمس قدم مهم بعدی برای VR هست؟،
در پست قبلیام "راهحل IoT چطور واقعاً کار میکنه؟"، توضیح دادم که تقریباً هر سیستم اینترنت اشیا (IoT) به راهی برای اتصال سنسورها و دستگاهها به ابر (Cloud) نیاز داره
پلتفرمهای IoT (اینترنت اشیا) یکی از اجزای کلیدی اکوسیستم IoT و بازاری رو به رشد هستند که پیشبینی میشود تا سال 2023 ارزش آنها از 22 میلیارد دلار فراتر رود.
فرض کن باید یه چیز مهم و فوری به دوستت بگی! تو یه مهمونی شلوغ هستی و از هم جدا افتادید. یهو اونو اون طرف اتاق میبینی. موسیقی بلندِ، آدما
هفته گذشته DataRobot با جمعآوری ۵۴ میلیون دلار در دور سوم سرمایهگذاری (Series C) تو جامعه یادگیری ماشین (Machine Learning) سر و صدا کرد و کل سرمایهش رو به ۱۱۱










