اینترنت اشیا (Internet of Things یا IoT) به زبان ساده، شبکهای از دستگاههای متصل است که با حسگرهای تعبیهشده (Embedded Sensors) امکان ارتباط، تحلیل و اشتراکگذاری دادههای محیط اطراف را
برنامهنویسی امبدد (Embedded Programming) سابقهای طولانی در بهکارگیری دستگاهها برای رفع نیازهای انسانها دارد، اما همچنان در سایه برنامهنویسی اپلیکیشن (Application Programming) قرار گرفته است. در حالی که برنامهنویسان اپلیکیشن
خودروی خودران (Self-Driving Car)، که گاهی به آن خودروی خودمختار (Autonomous Car) یا خودروی بدون راننده (Driverless Car) میگویند، وسیلهای است که با استفاده از ترکیبی از حسگرها، دوربینها، رادار
تسلا (Tesla) بالاخره نسخه جدید سیستم اسمارت سامون (Smart Summon) خود را منتشر کرد—ویژگی خودکاری که برای سادهسازی پارک کردن در پارکینگها طراحی شده است. این فناوری ارتقایافته، که حالا
در حالی که تمرکز زیادی بر نقش ایلان ماسک (Elon Musk) در کاهش درآمد و سود تسلا (Tesla) در سهماهه اول سال وجود دارد، مدیرعامل این شرکت در تماس با
خودروهای خودران (Self-Driving Cars) امروزه بیش از آنچه فکر میکنید در جادهها دیده میشوند. شاید وقتی به خودروهای خودران فکر میکنید، تصاویری از فیلمهایی مثل KITT یا Herbie به ذهنتان
حتماً با اصطلاح خودروهای خودران (Self-Driving Cars) یا خودروهای خودمختار (Autonomous Vehicles) و مزایای این فناوری نوظهور آشنا هستید. از رفتوآمد بدون نیاز به دخالت انسان گرفته تا کاهش نرخ
تلهمدیسین (Telemedicine)، یکی از نوآوریهای کلیدی مبتنی بر اینترنت اشیا (IoT)، در حال تغییر شیوه ارائه خدمات بهداشتی است و آن را در دسترستر، کارآمدتر و بیمارمحورتر میکند. اما تلهمدیسین
تقریباً تمام تصادفات رانندگی به دلیل خطای انسانی رخ میدهند. شاید رانندهای به اندازه کافی دقت نکرده و به خودروی دیگری برخورد کرده یا لحظهای حواسش پرت شده و بهطور
مطالعه اخیر پایداری که توسط NTT و گروه ThoughtLab انجام شد، دادههای نگرانکنندهای درباره اهداف جهانی کاهش انتشار کربن شرکتها نشان داد: ۶۸ درصد از شرکتکنندگان در این نظرسنجی اعلام