با گسترش پذیرش مدلهای زبانی بزرگ (Large Language Models یا LLMs)، چالش کلیدی شناسایی موارد استفاده مناسب و ساخت عاملهای هوشمند (Intelligent Agents) برای خدمت به صنایع مختلف است. جامعه
اتکا به حدس و گمان و روشهای قدیمی کشاورزی در حالی که تقاضای جهانی غذا فشار زیادی بر صنعت کشاورزی وارد میکند، دیگر عملی نیست. بخش مواد غذایی با یک
با نزدیک شدن به انقلاب صنعتی چهارم، درک مفاهیم پایه اینترنت اشیا صنعتی (Industrial IoT یا IIoT) ضروری است. هدف اصلی این فناوری، ارائه راهحلهای هوشمند (Smart Solutions) به صنایع
اینترنت اشیا و مدیریت خدمات شهری خدمات شهری مانند آب، برق و گاز برای زندگی روزمره ضروریاند، اما مدیریت آنها نیاز به بهبود دارد. با توجه به حرکت جهانی به
خلاصه اینترنت اشیا (Internet of Things یا IoT) مجموعهای از استانداردها و پروتکلهای جدید را به وجود آورده است. علاوه بر این، پروتکلهایی که در ابتدا برای اهداف دیگری طراحی
هر پروتکل ارتباطی اینترنت اشیا (IoT) برای هر دستگاه یا پروژه مناسب نیست. پیش از انتخاب پروتکل، باید نیازهای انرژی و امنیت را در نظر بگیرید. طبق گزارش IoT Analytics،
گرچه بیشتر توجهها به اینترنت اشیا (Internet of Things یا IoT) معطوف به کاربردهای مصرفی آن مانند یخچالهای هوشمند یا کولرهای متصل بوده، اینترنت اشیا صنعتی (Industrial IoT یا IIoT)
اینترنت اشیا (Internet of Things یا IoT) به زبان ساده، شبکهای از دستگاههای متصل است که با حسگرهای تعبیهشده (Embedded Sensors) امکان ارتباط، تحلیل و اشتراکگذاری دادههای محیط اطراف را
برنامهنویسی امبدد (Embedded Programming) سابقهای طولانی در بهکارگیری دستگاهها برای رفع نیازهای انسانها دارد، اما همچنان در سایه برنامهنویسی اپلیکیشن (Application Programming) قرار گرفته است. در حالی که برنامهنویسان اپلیکیشن
خودروی خودران (Self-Driving Car)، که گاهی به آن خودروی خودمختار (Autonomous Car) یا خودروی بدون راننده (Driverless Car) میگویند، وسیلهای است که با استفاده از ترکیبی از حسگرها، دوربینها، رادار










